Αλέξη πάρτο αλλιώς πριν μπατάρει το καράβι

Το παράδοξο με την σημερινή κυβέρνηση σε σχέση με προηγούμενες της Μεταπολίτευσης είναι πως αν και εκλέχθηκε χωρίς αυτοδυναμία, εξασφάλισε ανοχή λαού και πολιτικού κόσμου. Το κουρασμένο εκλογικό σώμα, πριν τρεις μήνες ψήφισε με διάθεση τιμωρητική και ανέδειξε το ΣΥΡΙΖΑ ως πρώτη πολιτική δύναμη (στις δημοσκοπήσεις το 85% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ δήλωνε ότι τον επιλέγει «διότι δεν πάει άλλο με την συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ»). Ο ενοχικός, στην πλειοψηφία του, πολιτικός κόσμος σώπασε και έδωσε χώρο στην πρώτη αριστερή κυβέρνηση. Οι πολίτες σαν υπνωτισμένοι θαρρείς και χωρίς διάθεση κριτικής έδωσαν χρόνο στην νέα κυβέρνηση, εν μέρει και για να τιμήσουν τις επιλογές τους. Έτσι φθάσαμε σήμερα στο πρώτο τρίμηνο αριστερής διακυβέρνησης να κάνουμε ταμείο. 

Φοβούμαι ότι τα έργα των κυβερνώντων δεν εκπληρώνουν τις προσδοκίες των πολιτών από μια αριστερή κυβέρνηση. Δεν θα αναφερθώ στα οικονομικά μεγέθη καθώς υπάρχουν πιο ειδικοί από εμένα να το κάνουν. Θα σταθώ στην ποιότητα της Δημοκρατίας και στα θεσμικά θέματα.

Ως πολίτης η «πρώτη φορά αριστερά» ανέμενα να εκφραστεί με ενδυνάμωση της Δημοκρατίας και των θεσμών. Με διαφοροποίηση της συμπεριφοράς των κυβερνώντων  προς το δικαιότερο για τον πολίτη, με εμπνευσμένη πολιτική πρόταση, με αξιοκρατική και ορθολογική προσέγγιση στα πράγματα, λέγοντας αλήθεια στους πολίτες.

Το μεγαλύτερο σφάλμα της Μεταπολίτευσης στη χώρα μας δεν ήταν κατά τη γνώμη μου η κακή διαχείριση των δημοσιονομικών, αλλά η διάβρωση της σκέψης των Ελλήνων και η καλλιέργεια μιας διαλυτικής νοοτροπίας και πρακτικής.

Στο μεγαλύτερό τους αριθμό οι πολιτικοί της Μεταπολίτευσης στόχευαν στην πολιτική τους επιβίωση και ως εκ τούτου σκέπτονταν διαλυτικά, αναλώνοντας το πολιτικό τους ανάστημα σε τακτικισμούς επιβίωσης, ιδιαιτέρως δε όταν δεν διαχειρίζονταν κυβερνητική εξουσία. Σε ένα τέτοιο πολιτικό περιβάλλον ωρίμασαν και τα περισσότερα μέλη της σημερινής κυβέρνησης. Έτσι τώρα που οι καιροί επιβάλουν να σκεπτόμαστε δημιουργικά δεν μπορούμε να το κάνουμε.

Θλίβομαι καθώς δεν βλέπω κάποια προσπάθεια να αλλάξουμε τη βάση της σκέψης μας παρά συνεχίζω να παρατηρώ την κατά το δοκούν ερμηνεία της πραγματικότητας ως κυβερνητική επιλογή.

Και μιας και οι αριθμοί έχουν πάντα διττό ρόλο γοητεύοντας και υπνωτίζοντας ταυτόχρονα θα παραθέσω τρία αντιπροσωπευτικά, κατά τη γνώμη μου, παραδείγματα, στην Ελλάδα της πρώτης Αριστερής διακυβέρνησης, όπου 2,5 εκατομμύρια ψήφοι είναι ισχυρή εντολή αλλαγής πολιτικής στην Ευρώπη των 503 εκατομμυρίων, 14 καταληψίες είναι ισχυρή έκφραση ενός μαζικού κινήματος της κοινωνίας, αλλά 1.800 μεταλλωρύχοι είναι ένας αστείος αριθμός εργαζομένων!

Νομίζω πως ήρθε η ώρα να το πάρουμε αλλιώς πριν μπατάρει το καράβι!

Δημοσίευση: ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ - Σάββατο 25 Απριλίου 2015

Tomorrow is another day...

Όσο ρομαντικό ή αφελές και αν ακούγεται εμπιστεύομαι την ελληνική δικαιοσύνη και χαίρομαι για τη σημερινή της απόφαση για τον Γιώργο Παπακωνσταντινου. Με το Γιώργο συνεργαστηκαμε υπό δύσκολες και πιεστικές συνθήκες και όχι πάντα υπό το καλύτερο κλίμα. Όπως και να χει όμως η σημερινή απόφαση δικαιώνει τον ίδιο και προωθεί τη δημοκρατία, βάζοντας ένα τέλος στην επίθεση που δέχθηκαν οι αστοί πολιτικοί. Ελπίζω στο μέλλον η ποιότητα της δημοκρατίας να επιφυλάξει καλύτερες μέρες σε όλους μας και κυρίως στη χώρα. Αυτά, καλό ξημέρωμα. Tomorrow is another day...

Τα 5 κλειδιά της κάλπης, του Ν. Τσίτσα

Τα 5 κλειδιά της κάλπης, του Ν. Τσίτσα

Η μικρή συμβολή μου όπως φιλοξενήθηκε στο άρθρο:

Η οικονομική κρίση έχει αλλάξει τα δεδομένα στη ζωή μας. Εδώ και 6,5 χρόνια συμπιεζόμαστε οικονομικά και προσωπικά. Αξίες χρόνων έχουν τεθεί υπό αναθεώρηση. Με την κρίση επαναπροσδιορίστηκε η εικόνα μας στον κόσμο, αλλά και η θέση μας σε θεσμούς ως τώρα δεδομένους.

Στη δίνη της επιβίωσης ακυρώθηκαν οι προσδοκίες για το μέλλον και το εφήμερο μάς καθορίζει. Η αναζήτηση ενός εθνικού αφηγήματος που θα αντικαταστήσει το λογιστικό δελτίο που ακούγαμε από τους πολιτικούς τόσα χρόνια μπορεί να προσδιορίσει την επιλογή μας.

Σε αυτό το πλαίσιο, στις εκλογές της Κυριακής θα αποφασίσουμε συναισθηματικά.

  

Εφημερίδα ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ – 24-25 Ιανουαρίου 2015

Τα προβλεπόμενα και τα απρόβλεπτα της κάλπης

Στις εκλογές της 25^ης Ιανουαρίου έχουμε δύο νέα δεδομένα. Είναι οι πρώτες εκλογές που θα γίνουν με τα στοιχεία της απογραφής πληθυσμού του 2011, και άρα με νέα κατανομή βουλευτικών εδρών, και οι πρώτες εκλογές της Μεταπολίτευσης που γίνονται χειμώνα.

Η νέα κατανομή των βουλευτικών εδρών δεν επηρεάζει μεν τη μεγάλη εικόνα, αλλά δημιουργεί νέα δεδομένα στη μικρή κλίμακα. Ενδεικτικά να αναφέρουμε ότι οι μονοεδρικές περιφέρειες είναι πλέον 7 -από 8 που ήταν στο παρελθόν- και η Αττική εκλέγει πλέον 87 βουλευτές (29%), από 85 που συνεισέφερε μέχρι τώρα.

Σύμφωνα λοιπόν με την απογραφή πληθυσμού, από μία έδρα κερδίζουν η Μαγνησία (6 έδρες από 5), οι Κυκλάδες (4 έδρες από 3) και η Θεσπρωτία που παύει πλέον να είναι μονοεδρική περιφέρεια. Από δύο έδρες κερδίζουν η Β' Αθήνας (44 έδρες από 42) και η Β' Θεσσαλονίκης (9 έδρες από 7), ενώ ο μεγάλος κερδισμένος της απογραφής είναι η εκλογική περιφέρεια της Αττικής (το πρώην Υπόλοιπο) που αυξάνεται κατά 3 βουλευτικές έδρες (15 έδρες από 12).

Ο μεγάλος χαμένος της νέας κατανομής των βουλευτικών εδρών είναι η Α’ Αθηνών που χάνει 3 έδρες και στο εξής θα αναδεικνύει 14 βουλευτές από 17 που εξέλεγε στο παρελθόν.

Στην υπόλοιπη χώρα από μια έδρα χάνουν όλοι οι νομοί της Δυτικής Ελλάδας: Αχαΐα (8 έδρες από 9), Αιτωλοακαρνανία (7 έδρες από 8) και Ηλεία (5 έδρες από 6). Επίσης μία έδρα χάνεται στις Σέρρες (6 έδρες από 7), στα Τρίκαλα και την Καρδίτσα (4 έδρες από 5) και στη Βοιωτία (3 έδρες από 4).

Ξαναδιαβάζοντας τα εκλογικά αποτελέσματα των τελευταίων χρόνων παρατηρούμε ότι στο νομό Αττικής είναι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι το 29% του εκλογικού σώματος. Τόσο στις δύο αναμετρήσεις του 2012, όσο και στις ευρωεκλογές του περασμένου Μαΐου η υψηλότερη συμμετοχή των ψηφοφόρων στην Αττική, συνετέλεσε στο να αποδώσει η Αττική στην κάλπη 2% παραπάνω από την συνεισφορά που θα έπρεπε να έχει αν η συμμετοχή ήταν ίδια σε όλη τη χώρα.

Στις 25 του μηνός ψηφίζουμε. Ο Γενάρης είναι παραδοσιακά ένας δύσκολος μήνας για την κινητικότητα του πληθυσμού και ο καιρός μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τη μετακίνηση των εκλογέων. Ένα μπουρίνι στο Αιγαίο, λίγο χιόνι στα ορεινά της Φωκίδας ή της Κορινθίας, μπορεί να αποτρέψουν τους ετεροδημότες από την άσκηση του εκλογικού δικαιώματος.

Εν ολίγοις, η μητέρα των μαχών θα δοθεί στην Αττική. Θα πρότεινα λοιπόν στα  εκλογικά επιτελεία, εκεί να εστιάσουν. Καλή ψήφο!

Εφημερίδα ΤΟ ΠΑΡΟΝ – Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2015